دل‌داده را ملامت گفتن، چه سود دارد؟

می‌باید این نصیحت کردن، به دل‌سِتانان

دلبر ما، دل ما برد و به ما رخ ننمود...

من به بعضی چهره‌ها چون زود عادت می کنم

پیششان سر بر نمی آرم، رعایت می کنم

با تشکر از کاربر محترم: بی سر و پا

کسی نمانده دگر تا به تیغ ِ ناز کُشی

مگر که زنده کنی مرده را و باز کُشی

در چشم دیگران منشین در کنار من

تک بیتی های ناب

گفتم که بوی زلفت گمراه عالمم کرد

گفتا اگر بدانی هم اوت رهبر آیاد

شب سرد و بی‌انتهای زمستان
قدمها مردّد ولی ناگزيرند

دو خط موازی رسيدن ندارند
دو خط موازی فقط هم مسيرند

با تشکر از خواننده محترم: ahora

میان جاده بدون تو خوب می فهمم

نوشته های غم انگیز کامیون ها را...

همه آبادنشینان ز خرابی ترسند

من خرابت شدم و دم به دم آبادترم

ياد رخسار تو را در دل، نهان داريم ما

در دل دوزخ، بهشت جاودان داريم ما

تک بیتی از شیخ اجل سعدی:

می‌روم بی‌دل و بی یار و یقیـن می‌دانم

که من بی‌دل بی یار و نه مرد سفرم...

با تشکر از خواننده محترم: ...

دست بردم كه كشم تيــر غمش را از دل

تير ديگر زد و بر دوخت دل و دست به هم

ارسال شده توسط: رندانه
(به مناسبت عید قربان)

عـيد رخسار تـو كو؟ تا عاشقان

در وفـايت، جـان خود قربان كنند

آزرده دل از کوی تو رفتیم و نگفتی

کی بود؟ کجا رفت؟ چرا بود؟ چرا نیست؟

بندگان را نبود جز غم آزادی و من

پادشاهی کنم ار بنده "خویشت" خوانی

تک بیتی ناب از سعدی:

گفتم ببینمش مگرم درد اشتیاق

ساکن شود؛ بدیدم و مشتاق تر شدم

تک بیتی های ناب ناب:

هر كس تو را شناخت دل از دیگرى بُرید

بیگانه گشت با همه كس آشناى تو...

تک بیتی های ناب:

نميدانم كه دردم را سبب چيست؟

همی دانم كه درمانم تویی بس...

فرياد مردمان همه از دست دشمن است

فرياد سعدی از دل نا مهربان دوست...

تک بیتی های ناب:

روح پدرم شاد که میگفت به استاد

فرزند مرا عشق بیاموز و دگر هیچ

تک بیتی ناب:

بخت از مَنَت گرفت و دلم آن چنان گریست

کز دست ِکودکی برُبایی پرنده ای

رنجيده ام ز خويت، اما ز مهر رويت

مشكل روم ز كويت، اين بار و بار ديگر

عشق را چاره محال است و ندانم كه چرا

بيشتر، جا به دل مردم بيچاره كند؟

هر آن که با تو وصالش دمی میسّر شد

میسّرش نشود بعد از آن شکیبایی

سر مغرور من با میل دل باید کنار آمد

که عاقل آن کسی باشد که با دیوانه می سازد

خواننده محترم: ahora

غنچه و گل، همه با چاک جگر ساخته اند

خون شو ای دل، که جهان جای دل خرم نیست